23 Ιουλίου, 2018

Ομιλίες

Επιστροφή
 
+ + -
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗ ΓΥΜΝΑΣΤΩΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΘΕΜΑ "ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΜΜΕ"
Σάββατο 17 Μαρτίου 2007

 

 


"Θα μπορούσα να πω προεισαγωγικά ότι αθλητισμός χωρίς καθηγητές φυσικής αγωγής δεν νοείται. Η συντριπτική πλειοψηφία των δράσεων γίνεται από τους συγκεκριμένους επιστήμονες και πιστεύω ότι αυτό έχει γίνει κατανοητό από όλους, ο ερασιτεχνισμός είναι μιας άλλης εποχής, αν μέσα σ’ αυτούς που ερασιτεχνικά ασχολούνται βρούμε ένα αστέρι αξιοποιείται και αυτό, αλλά κατά βάση είναι η επιστημονική βάση που μας οδηγεί στα θέματα του αθλητισμού. Υπ’ αυτή την οπτική χαιρετίζω αυτή την πρωτοβουλία και την επιλογή του θέματος στο 10ο Συνέδριο της Ένωσης Γυμναστών Βορείου Ελλάδος, η Ένωση η οποία πάντα μας αιφνιδιάζει θετικά και με τις πρωτοβουλίες της και με τις επιλογές και με τις δραστηριότητες της.

Εκείνο το οποίο είναι προφανές είναι ότι τα μέσα μαζικής επικοινωνίας κυριαρχούν τις δύο τελευταίες δεκαετίες με πολλές μορφές. Η παραδοσιακή εικόνα που είχαμε, της εφημερίδας που έπαιρνε ο καθένας στο σπίτι και είχε τη δική του ενημέρωση, έχει συμπληρωθεί ή σε ένα μεγάλο μέρος έχει υποκατασταθεί από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας με ταχεία κυκλοφορία. Η τηλεόραση πάρα πολύ έντονα, το ραδιόφωνο το οποίο βρήκε ευρύ πεδίο δράσεως στο χώρο του αθλητισμού, το διαδίκτυο το οποίο μας δίνει γρήγορη πληροφόρηση σε πάρα πολλούς τομείς, η τεχνολογία η οποία τρέχει, άρα λοιπόν αυτό που λέμε μέσα μαζικής επικοινωνίας έχουν ισχυρή επιρροή σε όλα τα θέματα και έχω επιλέξει δύο, τρεις τομείς στους οποίους αυτή η σχέση, μέσων μαζικής επικοινωνίας και αθλητισμού γίνεται πάρα πολύ εντονότερη.

Να ξεκινήσω κατ’ αρχήν από τα μεγάλα γεγονότα και να πάρουμε ως ένα μικρό παράδειγμα τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας ήταν εκείνα τα οποία έφτιαξαν παγκόσμια την εικόνα της αδυναμίας της Ελλάδος να φτάσει σε ένα θετικό αποτέλεσμα σε σχέση με τη διοργάνωση. Αυτοί ήταν οι όποιοι έλεγαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση από πλευράς ασφάλειας να τα πάει καλά η Ελλάδα, αυτοί έλεγαν ότι τα έργα δεν θα τελειώσουν, να το κυκλοφοριακό, τα νοσοκομεία, η φιλοξενία, οτιδήποτε είχε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν αντικείμενο κριτικής. Καλόπιστης ή κακόπιστης. Και εδώ είναι ο ιδιαίτερος ρόλος που έχουν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας.

Η παγκόσμια εικόνα λοιπόν, πριν από το γεγονός, ήταν ιδιαίτερα αρνητική για τη χώρα μας. Η προσπάθεια η οποία έγινε, μια προσπάθεια συλλογική, στην οποία ο καθένας από μας από τις θέσεις που είχε, αλλά και η μεγάλη πλειοψηφία με εθελοντικές δράσεις έδωσαν μία απάντηση. Το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Έχουμε τις δηλώσεις του Ρογκ, του όλου διεθνούς περίγυρου πολιτικών και αθλητικών παραγόντων, οι οποίοι είπαν ότι η Ελλάδα έκανε εξαιρετικούς αγώνες. Ήταν ασφαλείς σε υψηλό επίπεδο. Μάλιστα οι TIMES του Λονδίνου έβαλαν στο τραπέζι την ιδέα ‘’μήπως πρέπει να αφήσουμε για πάντα τους Αγώνες στην Ελλάδα; Αυτοί ξέρουν να τους κάνουν’’. Κάτι το οποίο το λέγαμε εμείς για τον εαυτό μας, το λένε οι άλλοι.

Και μετά τους Αγώνες μια εικόνα εντελώς διαφορετική, πάλι από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Οι δυο οπτικές. Αλλάζουνε το αρνητικό πρότυπο που ήταν η Ελλάδα, αλλάζουν την αρνητική εικόνα που υπήρχε και τοποθετούν στη θέση τους μια Ελλάδα διαφορετική. Μια Ελλάδα ικανή να μπορεί να διοργανώσει ένα περίπλοκο εγχείρημα.

Λένε αυτοί που ασχολούνται, και δεν έχω κάποιο αντίθετο επιχείρημα, ότι η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων είναι το πιο περίπλοκο εγχείρημα του πλανήτη. Η χώρα η οποία αποφασίζει να το κάνει θα πρέπει να έχει πολλές ικανότητες, πολλές δυνατότητες και πολλά λεφτά. Βλέπετε ότι μετά από μας που υπολογίζουμε ότι ξεπεράσαμε τα 10 δις, γύρω στα 11 δις ευρώ - σ’ αυτά θεωρείστε ότι είναι όλες οι δαπάνες που αφορούν έργα, υποδομές, τη διαφοροποίηση που γίνεται σε κάθε χώρα και κυρίως στην πόλη που κάνει τους Αγώνες - έρχεται τώρα το Λονδίνο που ξεκίνησαν με 1,7 δισεκατομμύρια και μιλάνε για 15. Θα ξεπεράσουν το κόστος που είχαν οι Αγώνες στην πατρίδα μας.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι αυτό το δύσκολο εγχείρημα όταν το πετύχεις τότε μπορείς μέσα από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας να φτιάξεις μια εικόνα διαφορετική και θετική για τη χώρα σου. Και να ‘χεις και αποτελέσματα μεταολυμπιακά. Τα βλέπουμε με την αύξηση του τουρισμού που υπάρχει. Την πρώτη χρονιά μετά τους Αγώνες, το 2005, αύξηση της τάξεως 13, 14%, οι δυο χρονιές συνολικά γύρω στο 25% και φέτος ένα πρόσθετο 15% είναι αναμενόμενο στον τουρισμό. Αυτό είναι η μεταολυμπιακή εικόνα.

Το δεύτερο στοιχείο είναι η εικόνα της εμπιστοσύνης την οποία αποκτάς στο εξωτερικό. Θυμόσαστε καλά ότι η βασική ομάδα δημοσιογράφων που ήταν αντίθετοι στην ελληνική διοργάνωση ήταν εκείνοι που προέρχονταν από αγγλοσαξονικές χώρες: Αγγλία, Καναδάς, Αυστραλία. Όταν λοιπόν με αφορμή τη συνεδρίαση που είχαμε στο Λίβερπουλ οι υφυπουργοί Αθλητισμού στα τέλη Σεπτέμβρη του 2005, δέχθηκα μια πρόσκληση από τους επικεφαλής 10 μεγάλων εφημερίδων του Λονδίνου: TIMES, INDEPENDENT, GUARDIAN να συζητήσουμε. Ήταν αυτοί οι οποίοι είχαν γράψει τα χειρότερα σχόλια και μου ζήτησαν συγγνώμη και ζήτησαν την άποψη της Ελλάδος για το τι θα κάνει το Λονδίνο, το οποίο εκείνη την εποχή, λίγους μήνες νωρίτερα, είχε κερδίσει αυτή τη διαδικασία. Βλέπουμε λοιπόν πόσο ισχυρός είναι ο ρόλος των μέσων μαζικής επικοινωνίας για μια χώρα.

Το δεύτερο στοιχείο το οποίο θέλω να βάλω στο τραπέζι των συζητήσεων είναι οι οικονομικοί όροι οι οποίοι υπάρχουν στον αθλητισμό και πως διαφοροποιείται η αξία τους μέσα από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Η έννοια της χορηγίας. Μια έννοια γνωστή από την αρχαιότητα, όλοι οι διαπρεπείς ιστορικοί κάνουν αναφορά στην έννοια των χορηγών, υπάρχει και στη σύγχρονη κοινωνία, έχει πολλαπλασιαστεί πάρα πολύ τον τελευταίο καιρό και αυτό έχει γίνει γιατί η αξία της χορηγίας πολλαπλασιάζεται μέσα από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Όταν κάνεις ένα συνέδριο και το συνέδριο απευθύνεται σε 500 ανθρώπους τότε η αξία της χορηγίας είναι συγκεκριμένη. Όταν αυτή την εικόνα τη μεταφέρουν σε ένα εκατομμύριο κόσμο τότε πολλαπλασιάζεται. ¶ρα η υποστήριξη προς την έννοια του αθλητισμού είναι πιο έντονη. Γι’ αυτό βλέπουμε ότι στο παιχνίδι της χορηγίας έχουν μπει παγκόσμια μεγάλες δυνάμεις. Σε μας τα πράγματα είναι πιο περιορισμένα, κινούνται γύρω από τον κρατικό κορβανά, αυτό όμως έχει να κάνει με την ποιότητα αθλητισμού την οποία δίνουμε. Βλέπουμε ότι σε δράσεις οι οποίες είναι θετικές, ο ιδιωτικός τομέας πηγαίνει. Για παράδειγμα στο μπάσκετ, όπου υπάρχει μια συνέχεια. Βλέπουμε μια συγκεκριμένη τράπεζα φροντίζει και χρηματοδοτεί από δικά της χρήματα  δραστηριότητες της εθνικής Ελλάδας, διότι πιστεύει ότι και ανταποδοτικά θα έχει τα αντίστοιχα οφέλη. Ή αν θέλετε να πάρουμε και πολλούς μεγάλους αθλητές, τον Παπαθανασίου, τη Δεβετζή, οι οποίοι έχουν από τον ιδιωτικό τομέα χορηγούς οι οποίοι στέκονται στη δική τους προσπάθεια. Και επειδή η έννοια του χορηγού σημαίνει πολλαπλασιασμός αυτών που δίνουν, για να είμαστε ξεκάθαροι κανείς δεν τα δίνει για να τα δώσει – άρα το προϊόν θα πρέπει να είναι αξιόλογο για να έχει τις αντίστοιχες επιστροφές. Κάτι που δεν δίνει ο χώρος του ποδοσφαίρου.

Την ίδια ώρα βλέπουμε ότι στην Ευρώπη κυρίως η έννοια της χορηγίας είναι πάρα πολύ έντονη. Και εδώ να τη συνδέσουμε λίγο με τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Ψάχνουμε στη χώρα μας να δούμε τις μεταβολές και θυμάστε ότι μέχρι το 1999 από το νόμο προεβλέπετο να υπάρχει μια συνολική ρύθμιση τηλεοπτικών δικαιωμάτων των ομάδων των επαγγελματικών κατηγοριών, δηλαδή η εκπροσώπηση τους φρόντιζαν να δουν πόσα χρήματα θα εισπράξουν και να κάνουν την κατανομή. Με τον 27/25 το άρθρο 84 έδωσε τη δυνατότητα να χειρίζεται η κάθε αθλητική ανώνυμη επαγγελματική εταιρεία τα δικά της οικονομικά. Είχαμε ένα ξεπέταγμα και ένα δεύτερο ψηφιακό δίκτυο και μετά μία πτώση. Γιατί ακριβώς το προϊόν δεν έχει τη δυνατότητα να καλύψει αυτές τις δύο διαφορετικές ομάδες. Αντιθέτως, την ίδια ώρα τα στοιχεία τα οποία έχω από την Αγγλία στο χώρο του επαγγελματισμού δείχνουν μία έκρηξη, μια έκρηξη η οποία ήταν προηγούμενη δεκαετία ήταν γύρω στα 400 εκατομμύρια ευρώ, έφτασε να γίνει στο ξεκίνημα αυτής της δεκαετίας από το 2001 μέχρι το 2006 στα 650 και η συμφωνία που έχουν υπογράψει για τα επόμενα τρία χρόνια 7 έως 10 μιλά για 1,3 δις ευρώ, τα οποία θα εισπράξουνε και μάλιστα με συγκεκριμένους κανόνες, ανάλογα με τη βαθμολογική θέση την οποία έχει ο καθένας, τον κόσμο τον οποίο προσελκύει, αλλά οι διαφορές δεν είναι τεράστιες. Σκεφτείτε ότι η πρώτη ομάδα θα εισπράξει γύρω στα 45, 50 εκατομμύρια ευρώ, οι διαφορές με τα δικά μας είναι τεράστια αλλά λέω για μεταξύ τους, ενώ η τελευταία θα πάρει 24 εκατομμύρια ευρώ. άρα λοιπόν μπορείς να μειώσεις τις αποστάσεις. Σ’ αυτά να προσθέσουμε τα δικαιώματα που δημιουργούνται μέσα από το διαδίκτυο και όλες τις άλλες διεργασίες, υπολογίζουν ότι τα επόμενα τρία χρόνια θα εισπράξουν 4 δις ευρώ από το χώρο αυτό που δίνει η έννοια της διαφήμισης, τα τηλεοπτικά δικαιώματα, δηλαδή η σχέση αθλητισμού και μέσων μαζικής επικοινωνίας.

Βέβαια υπάρχει ένα κρίσιμο σημείο, που διατίθενται αυτά τα χρήματα, συνήθως τα πιο πολλά δίνονται στα μεγάλα ονόματα, έχουμε μια πρόσφατη συμφωνία σε αμερικάνικο επίπεδο. Ο συμπατριώτης μας, ο Στιβ Λάλας έδωσε για τα επόμενα 6,7 χρόνια 195 εκατομμύρια δολάρια στον Μπέκαμ για να πάει στο Λος ¶ντζελες και προσδοκά ότι θα εισπράξει δεκαπλάσια από την υπερπροβολή από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Μάλιστα έχουν υπολογίσει ότι στον χώρο του αθλητισμού και στις δαπάνες που γίνονται μέσα από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας περίπου το 42% των χρημάτων διακινείται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μιλάω για παγκόσμιο αθλητικό προϊόν, 36% στην Ευρώπη και 22% σε όλες τις άλλες περιοχές για να δούμε λίγο πως κατανέμονται τα χρήματα στο χώρο του αθλητισμού. Υπολογίζεται ότι παγκόσμια, το 3% του παγκόσμιου προϊόντος αφορά τον αθλητισμό, ένα πολύ υψηλό ποσοστό. Η αθλητική βιομηχανία βρίσκεται στην πρώτη 20αδα των βιομηχανιών παγκοσμίως. Βέβαια στην Ελλάδα το ποσοστό το οποίο έχουμε σε σχέση με το εθνικό προϊόν είναι περίπού στο 1.6, άρα αυτό δίνει μεγάλες προοπτικές στο πως μπορούμε να το αξιοποιήσουμε.

Εμείς στο υπουργείο σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα το EQUAL έχουμε προχωρήσει στο αθλητικό επιχειρείν μέσα από το οποίο δίνουμε τη δυνατότητα σε νέα παιδιά ή σε ανθρώπους που έχουν την έφεση να μπουν στις αθλητικές δράσεις και το επιχειρείν όπου ένας καινούργιος για εμάς τομέας αναπτύσσεται. Έχει να κάνει με την εκμετάλλευση αθλητικών εγκαταστάσεων. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες αυτό είναι πάρα πολύ έντονο γιατί έχουμε τις ανάλογες αθλητικές εγκαταστάσεις, αλλά έχει να κάνει με τον σχεδιασμό που κάνουν όλες οι ομάδες για να αποκτήσουν καινούργια γήπεδα όπου ένα βασικό προαπαιτούμενο είναι να υπάρχει ένα επιχειρηματικό σχέδιο που να οδηγεί σε μια οικονομική ανταπόκριση των δαπανών για εξόφληση των χρημάτων κατασκευής, αλλά και τα θέματα συντήρησης και λειτουργίας.

Είναι φανερό ότι η σχέση που υπάρχει μεταξύ των μέσων μαζικής επικοινωνίας και του αθλητισμού περιέχει εκείνες τις δράσεις, στις εισηγήσεις που θα ακολουθήσουν θα ακούσουμε πιο αναλυτικά, εγώ κάνω μια αναφορά. Πολύ μεγάλος ο ρόλος τους στα θέματα της αντιμετώπισης της βίας, αλλά εγώ προσωπικά πιστεύω ότι μέχρι σήμερα στη μεγάλη τους πλειοψηφία προάγουν τη βία. Προσθέτουν στη βία και δεν βοηθούν. Υπάρχουν καλοί συνάδελφοι οι οποίοι τοποθετούνται, αλλά πρωτοσέλιδα τα οποία οδηγούν στην αντίθετη κατεύθυνση είναι σε ημερήσια διάταξη. Το δεύτερο βασικό στοιχείο, οπαδικές εκπομπές, απαγορευμένες από τον νόμο, πρέπει η εφαρμογή του νόμου να είναι άμεση. Υπάρχουν αθλητικοί εισαγγελείς στις τρεις μεγάλες πόλεις και οι τακτικοί εισαγγελείς – που παίζουν και ρόλο εθνικού εισαγγελέως σύμφωνα με τον νόμο – για την εφαρμογή αυτής της διαδικασίας. Δε μιλώ για τις εκπομπές που κάνουν οι δημοσιογράφοι και τοποθετούνται, αλλά τις εκπομπές εκείνες που ουσιαστικά προκαλούν φαινόμενα βίας, τα ακούμε όλοι, και γνωρίζουμε ότι δεν βοηθούν καθόλου στον κεντρικό στόχο για καλύτερο άθλημα για μας, πιο καλή ψυχαγωγία, πιο καλή παρέα ή επενδυτικό προϊόν για αυτούς που το βλέπουν ως επενδυτικό προϊόν.

Εμείς κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια στο θέμα της βίας, εκεί θέλουμε σύμμαχους τους δημοσιογράφους, θέλουμε σύμμαχους τους καθηγητές φυσικής αγωγής οι οποίοι με το ρόλο τους ως προπονητές, ως εκπαιδευτές, αυτοί οι οποίοι προετοιμάζουν τη νέα γενιά είτε αυτό είναι σχολείο, είτε αθλητικό σωματείο να δώσουν μία απάντηση. Η απάντηση είναι αυτή που θέλουν οι πολλοί. Οι λίγοι δεν μπορούν να κερδίσουν όταν εμείς αποφασιστικά δράσουμε προς τις συγκεκριμένες κατευθύνσεις.

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι τέτοια φαινόμενα, να προσθέσουμε και το φαινόμενο ντόπινγκ, φαρμακοδιέγερσης, δεν μπορεί να είναι αποδεκτά. Δεν μπορεί τα μέσα μαζικής επικοινωνίας να τα δικαιολογούν. Δεν μπορεί να ψάχνεις να βρεις αν έφταιξε κάποιος άλλος σε διαδικασία όταν υπάρχει κεντρική δράση η οποία σε οδηγεί σε παράνομα αποτελέσματα. Όταν λοιπόν εμείς όλοι και κατ’ εξοχήν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας δώσουμε τη στόχευση τότε πολύ δύσκολα θα αποφασίσει κάποιος να προχωρήσει σε τέτοια κατεύθυνση. Γιατί δύο είναι τα στοιχεία που είναι προκλητικά. Το εμπορικό μέρος, τι χρήματα θα κερδίσει, και το δεύτερο η δόξα. Ας τους κόψουμε κατ’ αρχήν τη δόξα και να δούμε το θέμα το εμπορικό που είναι έξω από τις δικές μας αρχικά δυνατότητες για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε έναν καλύτερο αθλητισμό και να αντιμετωπίσουμε ένα φαινόμενο το οποίο είναι πάρα πολύ έντονο. Έχει τα καλά του, φέρνει εργασία, αλλά δεν ξέρω πως στέκονται 13 αθλητικές εφημερίδες στην Αθήνα, 3 στη Θεσσαλονίκη και άλλες σπαρμένες σε όλη τη χώρα, όταν σε αντιστοιχία η Ιταλία έχει δύο, η Ισπανία δύο, η Γαλλία έχει την Εγκιπ και δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη και εμείς έχουμε 20 εφημερίδες και 200 ραδιόφωνα και δεν ξέρω πόσα κανάλια στις τηλεοράσεις. Μακάρι να στεκόμαστε με όλα αυτά αλλά πολλές φορές αυτά είναι εργαλεία για άλλες επιδιώξεις. Πιστεύω ότι θα ακούσουμε απόψεις που θα ενισχύσουνε αυτή την σταθερή εικόνα σχέσεως μέσων μαζικής επικοινωνίας και αθλητισμού. Θέλω να κρατήσουμε τα θετικά και να φροντίσουμε να καταπολεμήσουμε εκείνα τα οποία δημιουργούν αρνητική εικόνα, αρνητικά πρότυπα και κυρίως μας οδηγούν σε αντίθετη κατεύθυνση από τη βασική ιδεολογία του αθλητισμού. Τα ολυμπιακά ιδεώδη, το ευ αγωνίζεσθαι, την καθαρή νίκη.

 

Σας ευχαριστώ."

 

 

Επιστροφή
 
 


Γεώργιος Ορφανός